कधी घटस्फोट हा शेवटचा पर्याय होता…
“कधी घटस्फोट हा शेवटचा पर्याय होता…
आज तो पहिला उपाय का बनतोय?”
एक काळ होता…
घटस्फोट हा शब्द ऐकला तरी घरात शांतता पसरायची.
आई वडील समजावायचे,
नातेवाईक मध्यस्थी करायचे,
दोघांनी थोडं थांबा, थोडं सहन करा
असं सगळे सांगायचे.
तेव्हा घटस्फोट म्हणजे
फक्त कागदावरची सही नव्हती
तो समाजाचा, कुटुंबाचा,
आणि स्वतःच्या आयुष्याचा मोठा निर्णय होता.
आज मात्र परिस्थिती बदलली आहे.
आज घटस्फोट मागितला जातो…
कारण सहनशक्ती कमी झाली आहे का,
की संवाद हरवला आहे?
आजचं आयुष्य वेगवान आहे.
अपेक्षा जास्त आहेत.
स्वतःसाठी वेळ कमी आहे.
थोडा वाद झाला,
थोडी मतभिन्नता आली,
थोडी समज कमी पडली
की लगेच “हे नातं चालत नाही” असा निष्कर्ष निघतो.
आणि घटस्फोट
जणू एक सोपा एक्झिट बटण वाटायला लागतो.
पूर्वी बायका घाबरायच्या…
पण ते धैर्य नव्हतं, ती मजबुरी होती.
हे मान्य करायला हवं
पूर्वी अनेक स्त्रिया
घटस्फोट नको म्हणून नाही,
तर पर्याय नसल्यामुळे
नात्यात अडकून राहिल्या.
आर्थिक स्वातंत्र्य नव्हतं,
समाजाचा आधार नव्हता,
स्वतःची ओळख नव्हती.
आज स्त्रिया सक्षम आहेत
हे चांगलं आहे.
पण सक्षम असणं आणि
घाईघाईने नातं तोडणं
या दोन गोष्टी वेगळ्या आहेत.
समस्या ‘घटस्फोट’ नाही…
समस्या आहे तो शेवटचा पर्याय न राहणं.
घटस्फोट हवा असेल
तेव्हा हवा
अत्याचार, फसवणूक,
मानसिक छळ, अपमान
या गोष्टी असतील तर
घटस्फोट हाच योग्य निर्णय असतो.
पण जर कारण फक्त “तो माझ्यासारखा नाही”
“ती मला समजत नाही”
“आता कंटाळा आला”
“अपेक्षा पूर्ण होत नाहीत”
तर प्रश्न घटस्फोटाचा नसून
नातं समजून घेण्याच्या तयारीचा असतो.
आज नात्यांकडे ‘प्रोजेक्ट’सारखं पाहिलं जातं.
रिझल्ट लगेच हवा,
मेहनत कमी हवी,
आणि अडचण आली की
प्रोजेक्ट बदलायचा.
पण नातं असं नसतं.
नातं म्हणजे चुका, रुसवे, भांडणं,
समज, संवाद,
आणि पुन्हा एकमेकांकडे परत येणं.
हे सगळं नसलं
तर संसार टिकणार कसा?
पुरुषही या बदलात सुटलेले नाहीत.
आज अनेक पुरुषही
थोडी अडचण आली
की जबाबदारीपासून पळ काढतात.
समजून घेण्याऐवजी
“आपण वेगळे होऊया”
हा पर्याय दोन्ही बाजूंनी
सोप्या वाटेवर घेतला जातो.
म्हणजे दोष एका लिंगाचा नाही
दोष आहे संयम हरवलेल्या मानसिकतेचा.
आज सोशल मीडिया सांगतो “तुझा आनंद महत्त्वाचा आहे”
हे खरं आहे.
पण “फक्त तूच महत्त्वाचा आहेस”
हे धोकादायक आहे.
नातं म्हणजे
फक्त स्वतःचं सुख नाही,
तर दुसऱ्याची जबाबदारीही आहे.
शेवटी एक वास्तव स्वीकारायला हवं
घटस्फोट हा ना गुन्हा आहे,
ना फॅशन.
तो एक अत्यंत गंभीर निर्णय आहे.
तो तेव्हाच घ्यावा
जेव्हा सगळे प्रयत्न करूनही
नातं वाचवणं अशक्य होतं.
कारण घटस्फोटानंतर
फक्त दोघे वेगळे होत नाहीत,
तर कुटुंबं, मुलं,
आणि अनेक आयुष्यं
त्याच्या परिणामात जगतात.
शेवटचं सत्य
पूर्वी घटस्फोटाची भीती होती,
आज घटस्फोटाची घाई आहे.
खरं संतुलन
या दोघांच्या मध्ये आहे.
नातं तोडणं सोपं आहे…
नातं जपणं धैर्याचं काम आहे.
आणि धैर्य
आज सगळ्यात दुर्मिळ झालं आहे.
Comments
Post a Comment