तो वाईट नवरा नव्हता… पण तिचं मन समजून घेण्यात कमी पडला.
तो रोज सकाळी वेळेवर उठायचा. ऑफिसला जायचा. घराचा EMI भरायचा. मुलांच्या शाळेची फी भरायचा. महिन्याच्या सुरुवातीला घरखर्चाचे पैसे बायकोच्या हातात द्यायचा. गॅस संपला तर आणायचा. फ्रीज खराब झाला तर दुरुस्त करून घ्यायचा. मुलांना डॉक्टरकडे घेऊन जायचा. सणाला बायकोसाठी साडी आणायचा. वाढदिवसाला दागिना घेऊन द्यायचा. आणि नातेवाईकांसमोर अभिमानाने म्हणायचा “माझ्या बायकोला मी काही कमी पडू देत नाही.” खरंच... तो कमी पडत नव्हता. तो आपली जबाबदारी प्रामाणिकपणे पार पाडत होता. पण एक गोष्ट मात्र नकळत राहून गेली होती... तो तिच्या आयुष्यात होता, पण तिच्या मनात नव्हता. एका रात्री ती स्वयंपाकघर आवरत होती. तो मोबाईलवर ऑफिसचे मेल पाहत बसला होता. ती थोडावेळ त्याच्याजवळ येऊन शांतपणे बसली. तो म्हणाला, “काय झालं?” ती म्हणाली, “काही नाही.” तो पुन्हा मोबाईलमध्ये पाहू लागला. “काही नाही” म्हणजे खरंच काही नाही, असंच त्याला वाटलं. पण तिच्या त्या दोन शब्दांमध्ये बरंच काही होतं. तिला त्या दिवशी ऑफिसमध्ये खूप त्रास झाला होता. मुलाच्या शाळेतून फोन आला होता. सासूबाईंची तब्येतही बरी नव्हती. स्वतःला दिवसभर डोकेदुखी होती. ...
