आतून तुटलेला… पण बाहेरून मजबूत बाप
घरात तो नेहमी शांत असतो.
जास्त बोलत नाही.
जास्त हसतही नाही.
पण प्रत्येक महिन्याच्या पहिल्या तारखेला
त्याचा चेहरा थोडा गंभीर असतो.
कारण पगार येतो… आणि त्याच दिवशी निम्मा जातो.
EMI.
फी.
घरखर्च.
औषधं.
तो कधीच सांगत नाही,
पण त्याच्या मनात आकडेमोड सतत चालू असते.
मुलांच्या नजरेत
मुलांसाठी तो फक्त “बाबा” असतो.
कधी ओरडणारा.
कधी शांत.
मुलाला सायकल हवी असते.
तो म्हणतो “पुढच्या महिन्यात घेऊ.”
मुलाला वाटतं बाबा कंजूस आहेत.
पण त्याच रात्री
तो बँकेचा मेसेज बघत बसलेला असतो.
पत्नीच्या नजरेत
बायको म्हणते
“तू आधीसारखा राहिला नाहीस.”
तो हसतो.
म्हणतो “कामाचा ताण आहे.”
तो सांगत नाही
की ऑफिसमध्ये त्याची पोस्ट धोक्यात आहे.
की त्याला भीती वाटते.
की त्याला अपयशी ठरायचं नाही.
तो मोठ्याने रडत नाही.
पण कधी कधी बाथरूममध्ये चेहऱ्यावर पाणी मारताना
डोळे लाल होतात.
कोणी विचारलं तर म्हणतो
“साबण गेला डोळ्यात.”
त्याला रडायला परवानगी नसते.
कारण घराला मजबूत बाप हवा असतो
“पुरुष मजबूत असतो.”
“पुरुषाला काही होत नाही.”
“तो सांभाळेल सगळं.”
हे वाक्यं ऐकून तो खरंच सगळं एकट्याने पेलतो.
पण त्याच्या मनातली भीती?
त्याचा थकवा?
त्याचा अपमान?
त्याचं अपयश?
कोण ऐकून घेतं?
एक छोटा प्रसंग
एकदा मुलगा शाळेतून आला आणि म्हणाला
“बाबा, उद्या फॅन्सी ड्रेस आहे. मला नवीन कपडे हवेत.”
त्याने हसून होकार दिला.
पण त्याच रात्री
त्याने स्वतःसाठी घेतलेले नवीन शूज कॅन्सल केले.
मुलाला कधीच कळणार नाही
की त्याच्या एका हसण्यासाठी
बाबाने स्वतःची एक इच्छा मारली.
वर्षं जातात
मुलं मोठी होतात.
घर उभं राहतं.
कर्ज फिटतं.
पण त्याच्या केसात पांढरं वाढलेलं असतं.
डोळ्यात थकवा असतो.
तो अजूनही मजबूत दिसतो.
पण आतून कितीदा तुटला होता,
हे फक्त त्यालाच माहित असतं.
घराचा पाया कधीच आवाज करत नाही.
तो शांतपणे सगळं वजन पेलत असतो.
तसाच बाप असतो.
आतून कितीही तुटलेला असला,
तरी बाहेरून मजबूत राहतो
कारण त्याच्या खांद्यावर एक घर उभं असतं.
कधीतरी त्याला विचारून बघा
“बाबा, तू ठीक आहेस ना?”
कदाचित पहिल्यांदाच
तो हसताना थोडं खरं बोलेल.
Comments
Post a Comment