बाबा भोंदू असतो… पण विश्वास आपलाच असतो!
आपण नेहमी म्हणतो
“त्या भोंदू बाबाने फसवलं…”
हो, फसवलं…
तो चुकीचाच आहे… गुन्हेगार आहे…
पण एक साधा प्रश्न विचारू का?
तो तुमच्या घरी जबरदस्तीने आला होता का?
त्याने जबरदस्तीने तुमचा हात धरून तिथे नेलं का?
नाही ना…
खरी गोष्ट थोडी कडू असते
आजकाल काय होतं
आपल्याला थोडी अडचण आली की
आपण लगेच कुणाच्या तरी मागे धावतो…
“तो बाबा उपाय करेल…”
“तो मंत्र देईल…”
“तो सगळं ठीक करेल…”
अरे पण…
तुमचं आयुष्य तुम्ही सोडून
कोणीतरी अनोळखी माणूस का ठरवणार?
आंधळा विश्वास = मोठा धोका
गोड बोललं की आपण लगेच विश्वास ठेवतो…
दोन शब्द प्रेमाने बोलले की
आपण आपलं सगळं त्याच्यासमोर मोकळं करतो…
आणि तिथेच चूक होते.
जगात सगळे देवदूत नसतात
काही लोक तुमचा विश्वासच वापरतात
थोडं स्वतःलाही विचार करा
प्रत्येक वेळी फक्त दुसऱ्याला दोष देऊन काय होणार?
आपण कुठे घाई केली?
कुठे विचार न करता विश्वास ठेवला?
कुठे “थांबायला हवं होतं” तिथे थांबलो नाही?
हे पण बघायला हवं.
सरळ भाषा, सरळ सत्य
एकाने फसवलं चूक त्याची
पण आपण फसलो
कारण आपण सावध नव्हतो
हे मान्य केल्याशिवाय बदल होणार नाही.
पुढच्यासाठी काय लक्षात ठेवायचं?
कोणावरही लगेच विश्वास ठेवू नका
घरच्यांशी बोलल्याशिवाय निर्णय घेऊ नका
“चमत्कार” सांगणाऱ्यांपासून दूर रहा
स्वतःची सुरक्षा स्वतः करा
भोंदू बाबा संपणार नाहीत…
पण फसणं थांबवणं आपल्या हातात आहे.
डोळे उघडे ठेवा…
नाहीतर कुणीतरी तयारच असतं
तुमच्या विश्वासाचा फायदा घ्यायला.
Comments
Post a Comment