एकदा नक्की विचार करायला लावणारा लेख

प्रत्येकाच्या मनात काही गोष्टी हव्या असतात, पण त्या गोष्टी निर्माण करण्यासाठी आवश्यक प्रयत्न करायला मात्र कोणीही तयार नसतो. हा एक विरोधाभास आहे, जो समाजात ठिकठिकाणी दिसून येतो. युधिष्ठिराने सांगितलेलं सत्य आजही जसंच्या तसं लागू होतं – मृत्यू सर्वांनाच अटळ आहे, पण मरावंसं कोणालाही वाटत नाही. आज समाजातील अनेक बाबतीतही असाच दुटप्पीपणा दिसतो.

१) अन्न हवंय, पण शेती नको!

गावागावातून लोक शहरांकडे धाव घेत आहेत. कारण शेतीमध्ये नफ्याचा भाग कमी आणि मेहनत जास्त! शेतीला पर्याय शोधायचा प्रयत्न केला जातो, पण शेतकऱ्याच्या कष्टाचं चीज व्हावं, असं कोणालाच वाटत नाही. दिवसेंदिवस बियाणं, खते, पाणी महाग होतंय, पण शेतकऱ्याला योग्य भाव द्यावा, असं कुणालाच वाटत नाही. शेतमाल स्वस्त हवा, पण शेतकरी श्रीमंत झालेला पाहवत नाही.

२) पाणी हवंय, पण जपावं वाटत नाही!

उन्हाळा आला की टँकरसाठी झगडायचं, पाण्याच्या टंचाईवर चर्चा करायची, सरकारला दोष द्यायचा – हेच चित्र सतत पाहायला मिळतं. पण पाणी वापरताना त्याचा अपव्यय होऊ नये, हे आपण स्वतः लक्षात घेतो का? हॉटेलमध्ये किंवा घरी अनावश्यक वाहणारं पाणी थांबवतो का? झाडे लावतो का? पावसाचं पाणी अडवतो का? आज "वॉटर एटीएम" लावण्याची वेळ आली, पण तरीही पाण्याचा मोल ओळखायला आपण तयार नाही.

३) सावली हवी, पण झाडं नको!

गरमीत सावली हवी असते, थंड वारा हवे असतो, ऑक्सिजन हवा असतो, पण झाडं लावायची कोणालाही इच्छा नसते. उलट बांधकामासाठी जंगलं साफ केली जातात, रस्ते रुंद करायच्या नावाखाली झाडं तोडली जातात. कोणालाच आठवत नाही की हीच झाडं आपल्याला प्राणवायू देतात. एसी आणि कुलरवर अवलंबून राहण्यापेक्षा झाडं लावली तर नैसर्गिक थंडावा मिळेल, पण ते करण्याची तयारी कोण दाखवतो?

४) सुन हवी, पण मुलगी नको!

घरात सून आली की आनंद साजरा करायचा, पण मुलगी झाली की काही जणांचे चेहरे उतरतात. अजूनही समाजात स्त्री भ्रूणहत्या होते, अजूनही मुलगाच हवा ही मानसिकता आहे. पण सून कुठून येणार? दुसऱ्या कोणीतरी आपल्या घरी मुलगी जन्माला घालायलाच हवी, हाच दुटप्पीपणा नको का बदलायला?

५) विचार करायला हवेत, पण विचार करावासा वाटत नाही!

हे सगळं खूप गंभीर आहे, पण समाज त्यावर विचार करायला तयार आहे का? प्रत्येक जण दुसऱ्याच्या चुकीबद्दल बोलतो, पण स्वतः चुकीत बदल करत नाही. स्वतःपासून सुरुवात केल्याशिवाय समाज बदलणार कसा? लोकशाहीमध्ये मतदान हवं असतं, पण मतं विकली जातात. भ्रष्टाचार नको असतो, पण स्वार्थासाठी माणसं पैसे देऊन काम करून घेतात. शिक्षण हवं, पण अभ्यासाला कंटाळा! आरोग्य हवं, पण जीवनशैली सुधारायची नाही!

मग उपाय काय?

समाज बदलावा असं प्रत्येकालाच वाटतं, पण त्या बदलाची सुरुवात आपण स्वतःपासून करायला हवी. शेतकऱ्यांच्या उत्पादनाला योग्य किंमत मिळाली पाहिजे, पाण्याचा वापर काटकसरीने करायला हवा, झाडं लावायला हवीत आणि त्यांची काळजीही घ्यायला हवी. सर्वांत महत्त्वाचं – स्त्री जन्माला आल्यावर आनंद साजरा करायला हवा. विचार बदलले तरच परिस्थिती बदलेल. नाहीतर युधिष्ठिराने सांगितलेल्या सत्यासारखीच स्थिती कायम राहील – सगळ्यांना काही ना काही हवं असतं, पण ते मिळवण्यासाठी आवश्यक बदल करायचा कोणालाच वाटत नाही!

आता तरी बदलायचं का?

पुढील असेच कथा व लेख वाचण्यासाठी आपल्या या आयडी ला फॉलो करा 

https://www.facebook.com/share/18s97EFGXL/

👍🏻 •ʟɪᴋᴇ •ꜱʜᴀʀᴇ •ᴄᴏᴍᴍᴇɴᴛ

.

.

🔹 शब्दांच्या जगात तुमचं मनःपूर्वक स्वागत! 🔹

💖 शब्दांवर प्रेम असेल, तर आम्हाला नक्की फॉलो करा!

🤝 तुमचा पाठिंबा हीच आमची खरी ताकद!

🌟 प्रत्येक शब्दात एक भावना

📍 नव्या कथा, नवी शायरी – फक्त एका क्लिकवर!

✍️ Follow Us ➱ @writersandeepchavan

#sandeepchavan

#writersandeepchavan

❤️ प्रेम द्या, साथ द्या! 🍁

कृपया कोणीही लेख कॉपी करू नये 🙏🏻