अनुभवातून समजतं…

आयुष्य माणसाला खूप काही शिकवतं.

काही गोष्टी पुस्तकातून समजतात…

काही लोकांच्या बोलण्यातून…

पण काही सत्यं अशी असतात जी फक्त जखमा झाल्यावरच समजतात.

राख होणं आणि कोळसा होणं यात खूप फरक असतो.

राख जळून संपलेली असते…

पण ती पुन्हा कुणाला जाळत नाही.

कोळसा मात्र स्वतःही काळा होतो आणि दुसऱ्यालाही काळं करतो.

म्हणूनच काही लोक आयुष्यातून गेल्यावर माणूस तुटतो, जळतो, संपतो…

पण तरीही आतून एक गोष्ट ठरवतो 

“पुन्हा तसंच व्हायचं नाही.”

कारण खोट्या आपुलकीपेक्षा एकटेपण परवडतं.

आजकाल नात्यांमध्ये प्रेम कमी आणि उपयोग जास्त दिसतो.

लोक जवळ येतात…

पण कायमचे राहण्यासाठी नाही,

तर स्वतःचा रिकामेपणा भरून काढण्यासाठी.

काम असेपर्यंत फोन येतात.

गरज असेपर्यंत काळजी घेतली जाते.

आणि उपयोग संपला की माणूसही संपतो.

सगळ्यात जास्त त्रास तेव्हा होतो जेव्हा

आपण ज्यांना “आपलं” समजत असतो,

त्यांच्यासाठी आपण फक्त “वेळ जाण्यासाठीचं माणूस” असतो.

मग हळूहळू माणूस बदलायला लागतो.

पूर्वीसारखा प्रत्येकावर विश्वास ठेवत नाही.

सगळ्यांसाठी धावत नाही.

प्रत्येकाला मनात जागा देत नाही.

लोक म्हणतात 

“तू खूप बदललास…”

पण खरं म्हणजे तो बदल नसतो,

ती जखमांनी शिकवलेली सावधगिरी असते.

कारण अनुभव एक गोष्ट शिकवतो 

जिथे तुमच्या असण्याने कुणाला फरक पडत नाही,

तिथे स्वतःला झिजवत बसण्यात अर्थ नसतो.

काही लोकांना तुमची सवय असते…

किंमत नाही.

तुम्ही असता म्हणून ते ठीक असतात,

पण तुम्ही नसाल तरी त्यांचं काही अडत नाही.

आणि हे समजल्यावर माणूस शांत होतो…

राग करत नाही, भांडत नाही…

फक्त थोडा दूर जातो.

पूर्वी तो लोकांना धरून ठेवायचा प्रयत्न करायचा.

आता तो स्वतःला सावरायचा प्रयत्न करतो.

कारण प्रत्येक वेळी तुटल्यानंतर

माणूस पुन्हा प्रेमावर विश्वास ठेवतोच असं नाही.

कधी कधी तो फक्त एवढंच शिकतो 

“स्वतःला हरवून कुणालाच मिळवता येत नाही.”

आयुष्यात काही नाती राखेसारखी असतात.

एकदा जळून गेली की संपतात.

पण काही माणसं कोळशासारखी असतात…

ती जातानाही मन काळं करून जातात.

म्हणून आता अनेक लोक

नात्यांपेक्षा शांतता निवडतात.

कारण त्यांना कळून चुकलेलं असतं 

सगळ्यांना आपली गरज असते…

पण सगळ्यांना आपली किंमत नसते.

शेवटी आयुष्य एवढंच शिकवतं…

स्वतःचं मन जपायला शिका.

कारण जगाला तुमच्या भावनांपेक्षा

तुमचा उपयोग जास्त महत्त्वाचा वाटतो.

आणि हो…

राख होणं परवडेल,

पण कुणाच्या खोट्या नात्यासाठी

स्वतःचा आत्मसन्मान जाळून कोळसा होऊ नका.